Dag 9: Dobberen in het zoute water

21 maart 2018 - Amman, Jordanië

De planning van vandaag: naar de dode zee en uiteindelijk weer terug naar Amman. 

We hadden inmiddels bedacht dat het een handiger idee zou zijn om vanuit Amman naar het zuiden te trekken richting Petra. Maar eerst moesten we bij de dode zee komen. 

Gezien het ons niet helemaal duidelijk was of we met alleen bikini de zee in konden of dat we ook wat meer aan moesten gingen we de stad in opzoek naar iets gekleeds wat na 1x in zoute water weggegooid kon worden. Na het ontbijtje waar we met 2 chinezen (uit hongkong) aan de praat raakte die ons vertelde dat we naar zowel India als naar Egypte MOESTEN verlieten we het hotel. Al snel werden we door meerdere taxi chauffeurs aangehaald of we met hun een ritje naar de dode zee wilde maken, nee bedankt.. uber was voor ons (dachten we) een betere oplossing. Één meneer zei dat hij met 2 andere canadeze had afgesproken en we eventueel met hun wel een tour konden delen, dit leek ons wel een optie opzich, mits deze candezen ook echt zouden bestaan. De eerste x dat we de man tegen kwamen zei hij dat ze aan het ontbijten waren.

De rede dat we iets gekleders wilde, was omdat we naar een lokaal strandje wilde en gezien Jordanië nog altijd islamitisch is, leek het ons in dat geval handig om dan ook met wat meer het water in te gaan dan onze lingerie.. na een paar winkeltjes waar ze veel (voornamelijk winter) kleding hadden en niks wat in ons straatje paste als "gepaste badkleding" stapte we een laatste winkeltje in. Daar probeerde ik aan een lokale jonge vrouw (die overigens onwijs mooi gekleed was) met wat voor een kleding we het water in zouden moeten. Helaas.. ze sprak geen woord engels, maar ondanks dat had ze haar dagtaak gevonden: 1. begrijpen wat de 2 touristen zeggen en 2. als ze eindelijk had begrepen wat ik nou eigenlijk bedoelde ons gepast advies geven. Na handen en voeten werk wat lastiger bleek dan gedacht begreep de jonge vrouw ons, vervolgens heeft ze zo een beetje bijna elk kleding stuk in haar handen gehad opzoek naar iets wat bij specifiek katja en specifiek mij mooi stond. Na 10 minuten meerdere kledingstukken bewonderd te hebben en we elk oerlelijke of duidelijk doorschijnende shirtje hadden afgewezen bedankte we haar vriendelijk en verlieten de winkel. 

Onderweg naar het hotel zochten we de meneer die ons in de morgen hadden aangesproken.  De 2x zei hij dat ze nog steeds aan het ontbijten waren. We zeiden dat hij ze mocht gaan halen en spraken 10 min later af. Na 10 min en de 3e tegenkwamen waren ze ziek.. Dit verhaal had ik al wel eens eerder gehoord.. gezien de prijs nu hoger zou zijn dan een retourtje uber wezen we hem af en liepen terug naar het hotel. Om ons plan A uit te voeren. Echter namen we wel voor de zekerheid onze spullen mee mochten we onverwachts een weg terug vinden direct naar Amman. De uber was besteld, 5 min later zou deze aankomen... tot.. het internet er af viel.. -_-'  De bouwvakkers hadden de elektriciteit eraf gegooid voor een paar minuten. Wat best kut voor ons was.. gezien de uber er echt bijna was. 

Beetje in paniek en boos liepen we naar de bouwvakkers die ons vertelde dat er over een paar minuten weer wifi zou zijn.. oke dan. Na even wachten hadden we inderdaad weer wifi en deden we een poging 2 tot uber. Helaas was deze duurder geworden.. geen zin om een taxi te regelen bestelde we de duurdere uber die na 10 min aan kwam rijden. In een luxe auto werden we richting de dode zee vervoerd over een onwijs mooie weg. Groener kon bijna niet. Zichtbaar veranderde ook hier het landschap van relatief plat naar berg- en heuvelachtig groen tot uiteindelijk het droge bergachtige dode zee landschap waar je moest zoeken naar een levend plantje. De uber man stopte onderweg nog een x voor een foto momentje waarna hij ons verder vervoerde naar de stop die wij hadden aangewezen bij het oproepen van de uber. Alleen.. was er echt niks daar!! Voor mij was het al snel duidelijk: 1. wij gaan hier niet uitstappen 2. wij gaan vanaf hier no way een normale taxi krijgen 3. wij gaan door rijden naar de luxe resorts waar voorzieningen zijn en we alsnog met bikini het water in kunnen. Na kort overleg met de taxi chauffeur bracht hij ons naar een veelste duur afgesloten stukje dode zee waar we na 25 jd betaald te hebben naar binnen konden. Voor nu de beste optie.. want we zagen het niet zitten om daar met alle spullen gedropt te worden. 

De plek waar we nu gedropt waren had behalve toegang naar de dode zee ook nog eens een zwembad, douchjes en redelijk schone toiletten. Ook vertrouwde we deze plek wat meer om onze spullen achter te laten zodra we de zee in zouden gaan dobberen. Iets waar we wel een beetje mee in de maag zaten :"Hoe komen we terug?" want.. er was echt niks daar.. ik was er eerlijk gezegd ook best van geschrokken hoe verlaten alles erbij lag. Al snel zagen we onze kans: "2 westers uitziende jongens". Katja en ik zette onze charmes in de strijdt om erachter te komen wie het waren, waar ze heen zouden gaan en of we mee konden liften. Al snel bleek dat ze nederlands waren en.. niet echt bepaald onze types om mee rond te hangen. De lange nederlander was een beetje arrogant, kwam over als een boer en studeerde net sinds 2 jaartjes aan de universiteit van leiden. De ander kwam wel over als een relaxde jongen.. alleen kan ik me niet zo veel meer van zijn leven herinneren. MAAR.... we moesten wel weer in madaba/amman komen!!

Het was ons redelijk gelukt om het eerste contact te leggen.. we besloten onze rollen even te laten gaan en met zn 2 te genieten van het dode zee water. Met een iets relaxder gevoel liepen we richting de dode zee: Missie almost completed. Zoals iedereen wel weet is de dode zee ontzettend zwaar en kan je erin drijven. Nu klinkt het een beetje gek als ik dit zo opschrijf maar het is echt zo.. dit constateerde overigens wel tot een grappige blog die niet voor buitenstaanders behalve katja en ik beschikbaar is waar we onze heerlijk blonde vrouwelijke rollentjes weer hadden aangenomen en een tal aan foto's met leuke posities.. want ja.. je bleef toch drijven. Na soort van relaxed in het water gelegen te hebben (want je spant continu je buikspieren aan, ook al drijf je (reflex matig iets, kan je helaas niet uitzetten)) en onze video flog gemaakt te hebben en dus 102312 foto's liepen we helemaal vet van het zout (zo voelde dat aan) richting de douches en vervolgens richting het zwembad. Hier doken we weer in onze rolletjes en zwommen wat baantjes terwijl we met de relatief leuke gozer aan het kletsen waren om onse missie compleet te kunnen maken. Hij vond het een prima idee als we mee zouden rijden, de botte boer vond het opzich ook niet erg. Het leek ons geen grote moeite om dan de taxi chauffeur ook over te kunnen halen. 

Helaas voor ons wilde de jongens niet veel later na onze zwem sessies het "park" al verlaten, waardoor we net aan genoeg tijd hadden om een beetje op te warmen en soort van droog te zijn voor we de taxi in stapte. De taxi chauffeur was een beetje narrig en wilde ons alleen mee nemen als we 10 jd zouden betalen. Fine by us.. Langs een iets minder mooie route reden we terug naar Madaba. Bij aankomst in Madaba bedankte we de gozers (kregen echter geen doei of iets van de botte boer terug) en liepen snel richting het madaba hotel want.. daar was internet om een uber te kunnen fixen naar Amman. Bij aankomst in het hotel stond de gezellige familie ons vriendelijk op te wachten waarna de eigenaar aan ons vroeg waar we heen zouden gaan "amman".. Hij vertelde ons dat hij een uurtje later die kant op zou rijden en bood ons een ritje aan! Yeahh dachten we. Hij liet even snel de auto zien.. of naja barrel bak met gebroken glas. Eigenlijk was er 1 stoel beschikbaar.. maar we konden met wat kleedjes wel een 1,5 persoons iets van maken waardoor we half op elkaar de rit konden overleven (immers hadden we met 6 personen + backpacks ook overleefd). 

Nog geen half uur later was de eigenaar klaar en fabriceerde we de constructie. Onze tassen mochten achterin de truck. Hier begonnen we aan onze gezellige in totaal 2,5 uur durende trip. Met dit tripje hadden we niet alleen iets over de man en zijn familie geleerd maar ook over het land zelf.. 

Hij zette ons echt MIDDEN in de stad af.. ondanks dat hij helemaal niet IN de stad hoefde te zijn. Leuke was dan ook.. of naja leuke.. dat zijn koppeling er mee ophield. Niet gek na ruim een uur in de fille gestaan te hebben met zo een oud barrel. Was overigens niet zijn auto, maar een leenauto, zijn auto (liet hij uitgebreid zien op foto's) was kapot en stond bij de garage. Degene waar we nu in zaten.. kon echter ook wel een garagebeurt gebruiken. 

Vanaf het punt waar we door de onwijs vriendelijke man gedropt waren was het nog een kwartiertje lopen. We kende nu een beetje de weg en liepen met een beetje hulp van google maps richting het hotel. Je kon wel merken dat je weer in de stad was want hier werden we om de haverklap weer verwelkomt door de jordanezen met hun winkeltjes. 

Aangekomen in het hotel dumpte we onze spullen en na wat relax tijd liepen we naar het restaurant waar we 2 dagen eerder met de nederlanders en engelse gozer hadden gegeten. Hier genoten we wederom van fantastische hummus en fallafel met een goed bijpassend jordaans thee"tje. 

Na het eten gingen we weer terug naar het hotel en zette we onze wekker voor morgen.. om 6.30 vertrekt de bus vanaf de rand van het centrum naar Petra. 

1 Reactie

  1. Marina:
    10 april 2018
    Wat 'n grappige dag

Jouw reactie